De bijzonderheden van het leven in de poolgebieden
Ijsberen op de Noordpool, pinguïns op Antarctica.
Dat is alles, toch?
Nou, eigenlijk niet. Er is veel meer aan de hand.
Hoewel het lijkt alsof er minder leven is in de poolgebieden dan ergens anders waar je maar aan kunt denken, zijn er in feite zeer complexe ecosystemen in zowel het noordpoolgebied als Antarctica.
En als je een natuurliefhebber bent zoals wij, dan zullen deze ecosystemen je veel te bewonderen geven.
Leven in het noordpoolgebied
Het lijdt geen twijfel dat de Noordelijke IJszee een vijandige, stormachtige en wreed koude plek kan zijn.
Toch wemelt het er van het leven: bultruggen, dwergvinvissen, orka's (orka's), narwallen, beluga's, blauwe vinvissen, potvissen (dichter bij Noorwegen) en vele andere grote zeezoogdieren leven samen in de diepere wateren.
Ondertussen vind je aan de ondiepe kusten (en ook in het binnenland) walrussen, verschillende soorten zeehonden en ijsberen.
De belangrijkste Arctische roofdieren worden gevoed door een complexe voedselketen van plankton, vis, zeevogels en kleinere landzoogdieren: Poolhaas, Poolvos en, zoals gezegd, zeehonden.
Maar zelfs het grootste dier in de poolgebieden is uiteindelijk afhankelijk van fytoplankton.
Fytoplankton, kleine fotosynthetische organismen die de basis vormen van het voedselweb in de zee, zetten de energie van zonlicht om in chemische energie en slaan die op als suikers, wat weer voedingsstoffen zijn voor grotere levensvormen - namelijk krill.
Fytoplankton voedt krill, dat op zijn beurt weer walvissen voedt.
Leven op Antarctica
Vergeleken met het Noordpoolgebied, dat de uitgestrekte landgebieden van twee continenten omvat, is de meeste flora en fauna op Antarctica geconcentreerd rond de zee - of langs de uitgestrekte, ijzige kustlijnen.
Hierdoor is fytoplankton heel belangrijk voor Antarctische dieren.
Tijdens de zomer op het zuidelijk halfrond (december - maart) kan het fytoplankton gedijen dankzij de lange uren daglicht op Antarctica.
In de winter raakt het fytoplankton verstrikt in het ijs en groeit het aan de onderkant ervan, waardoor krill genoeg voedsel heeft om te overleven tot de lente.
Zodra de lente op Antarctica aanbreekt, smelt het ijs en ontstaat er een explosie van fytoplankton in het open water.
Deze explosie zorgt ervoor dat krill zich razendsnel kan vermenigvuldigen, waardoor walvissen, zeehonden en pinguïns een min of meer constante voedselbron hebben.
Precies hetzelfde proces vindt plaats in het noordpoolgebied.
En inderdaad, veel van dezelfde walvissoorten (met uitzondering van beluga's) zijn te zien op Antarctica als op de Noordpool, waaronder zuidkapers, vinvissen en Noordse Vinvissen.
Antarctica herbergt ook zeven soorten pinguïns, waarvan er vier op het Antarctische Continent leven(Adélie, keizerspinguïn, kinband, gentoo) en drie op de Antarctische of sub-Antarctische eilanden( koningspinguïn, Ezelspinguïn, rotsspringuïn).
Wilde dieren zien in de poolgebieden
Hoewel de poolgebieden zeer variabel zijn qua weer, ijsomstandigheden en dus wilde dieren, is de kans om deze exotische ecosystemen te zien net zo eenvoudig als het boeken van een Arctica-reis als een Antarctica-reis.
Arctische hotspots zijn onder andere Spitsbergen, Noordoost-Groenland en Noord-Noorwegen.
Aan de andere kant van de planeet zijn de belangrijkste Antarctische bestemmingen het Antarctisch Schiereiland, de Weddellzee en de zelden bezochte Rosszee.
Niemand kan natuurlijk garanderen dat je alles zult zien wat je wilt, want de natuur bepaalt wat er gebeurt in de poolgebieden. Maar alleen al het feit dat je er bent is een ervaring op zich, en als je het geluk hebt om een opduikende blauwe vinvis of een slenterende ijsbeer te zien, is dat des te beter!
