Leefgebied, grootte en andere leuke weetjes van Kortsnuitdolfijnen
Ondanks het feit dat Kortsnuitdolfijnen tot de minst bekende walvisachtigen van Antarctica behoren, dragen deze kleine maar sociale dolfijnen verschillende namen: Piebald dolfijnen, stinkdolfijnen en zelfs panda dolfijnen zijn alternatieve bijnamen sinds de ontdekking van deze ongrijpbare Antarctische soort in 1767 door de Franse naturalist Philibert Kortsnuitdolfijnen.
Tijdens een tocht door de Straat van Magellan observeerde Kortsnuitdolfijnen deze speelse dolfijnen in het water naast zijn schip en hij herkende ze meteen als een nieuwe en onbeschreven soort.
Sinds deze toevallige ontdekking hebben onderzoekers relatief weinig geleerd over de Kortsnuitdolfijnen. Zelfs de grootte van hun populatie blijft onbekend, omdat hun geografische isolatie en ongrijpbare aard Kortsnuitdolfijnen tot een moeilijk te bestuderen soort maakt.
De grootte en het uiterlijk van Kortsnuitdolfijnen
Kortsnuitdolfijnen zijn een van de kleinste walvisachtigen. Ze worden ongeveer 1,5 meter lang als ze volwassen zijn.
Hun uiterlijk is onmiskenbaar, met een opvallende zwart-witte kleur. In tegenstelling tot andere soorten dolfijnen hebben Kortsnuitdolfijnen geen rostrum, of kenmerkende snavel.
Variëteiten van Kortsnuitdolfijnen
Er zijn twee erkende ondersoorten van de Kortsnuitdolfijn in de wereld.
De belangrijkste ondersoort, Cephalorynchus (Grieks voor "kopsnuit") commersonii commersonii, komt voor rond inhammen in Argentinië, Vuurland en op de Falklandeilanden.
De tweede ondersoort, Cephalorynchus commersonii kerguelenensis, is erin geslaagd om een uiterst kleine populatie te vestigen in de ondiepe wateren voor de kust van Zuid-Afrika, in de buurt van de Kerguelen-eilanden.
Het enige opvallende verschil tussen deze twee ondersoorten Kortsnuitdolfijnen is hun kleur. De ondersoort Kerguelenensis heeft veel lichtere tinten grijs en zwart dan hun Argentijnse tegenhangers.
Hoe deze twee genetisch identieke soorten van elkaar gescheiden raakten over een afstand van 8.500 kilometer is onbekend, maar het kan gebeurd zijn toen een kleine groep Kortsnuitdolfijnen te ver noordoostwaarts zwom in de Antarctische Circumpolaire Stroom.
Seksuele verschillen en voortplantingsfeiten
Het kan moeilijk zijn om een mannelijke en vrouwelijke dolfijn op het eerste gezicht uit elkaar te houden, maar dat geldt niet voor Kortsnuitdolfijnen: Mannetjes hebben een druppelvormige zwarte vlek op hun buik, terwijl vrouwtjes vlekken hebben die veel ronder zijn.
Beide geslachten van de Kortsnuitdolfijn zijn tussen de zes en negen jaar oud. Verkering, paring en geboorte vinden allemaal plaats tussen september en februari. De dracht duurt ongeveer 12 maanden, waarna een enkel kalf wordt geboren.
Afbeelding door Celine Clement
Dieet van Kortsnuitdolfijnen
Net als bij veel andere walvisachtigen bestaat het dieet van de Kortsnuitdolfijn voornamelijk uit garnalen, octopus, verschillende vissoorten en zelfs zeewormen.
Groepen Kortsnuitdolfijnen verzamelen scholen prooi zodat ze samen kunnen eten. Dit wordt coöperatief jagen genoemd en kan groepen tot 15 Kortsnuitdolfijnen tegelijk omvatten.
Afbeelding door Femke Wolfert
Behoud van Kortsnuitdolfijnen
Er zijn alleen geschatte populatieaantallen op basis van de beperkte gegevens over de Kortsnuitdolfijn. De laatste uitgebreide telling vond plaats in 1984 in de Straat van Magellan, waar vermoedelijk slechts 3.400 individuele Kortsnuitdolfijnen leefden.
Vanwege hun geschatte lage populatiegrootte staan Kortsnuitdolfijnen in hun hele verspreidingsgebied op de rode lijst van bedreigde diersoorten. Er zijn veel verschillende beschermingsmaatregelen van kracht om ervoor te zorgen dat deze dolfijnen in de loop van de tijd niet afnemen. De inspanningen omvatten onder andere het terugdringen van oceaanvervuiling en het handhaven van strenge commerciële visregels.
Er zijn ook antistroperswetten om de ongereguleerde jacht op Kortsnuitdolfijnen voor hun vlees of olie te voorkomen. Helaas kunnen deze regels moeilijk te handhaven zijn, vooral omdat de Zuidelijke Oceaan een uitgestrekt en wild onbewoond gebied is.
Waar kun je Kortsnuitdolfijnen zien?
Tijdens cruises op de Falklandeilanden kun je het beste Kortsnuitdolfijnen zien, maar houd er rekening mee dat dit een bijzonder zeldzame soort is. We kunnen geen waarnemingen garanderen van zelfs de meest algemene dieren, laat staan van de meer ongrijpbare Antarctische dieren.
Toch is al het andere dat je kunt zien tijdens een Antarctica-reis meer dan de moeite waard!
